بود و به جماعت نشان داده بود و مورد پذيرش نشده بود و در هيچ يك از جمع اول و دوم وى را شركت نداده بودند با اين حال هيچ‌گونه مخالفت و مقاومت به خرج نداد و مصحف داير را پذيرفت و تا زنده بود حتى در زمان خلافت خود دم از خلاف نزد . و همچنين ائمه اهل‌بيت كه جانشينان و فرزندان آن حضرتند هرگز در اعتبار قرآن مجيد و حتى به خواص شيعيان خود حرفى نزده‌اند بلكه پيوسته در بيانات خود استناد به آن جسته‌اند و شيعيان خود را امر كرده‌اند كه از قرائت مردم پيروى كنند « 1 » و به جرئت مىتوان گفت كه سكوت على عليه السلام با اين كه مصحف معمولى با مصحف او در ترتيب اختلاف داشت از اين جهت بوده كه در مذاق اهل‌بيت تفسير قرآن به قرآن معتبر است و در اين روش ترتيب سوره و آيات مكى و مدنى نسبت به مقاصد عاليه قرآن تأثيرى ندارد و در تفسير هر آيه مجموع آيات قرآنى بايد در نظر گرفته شود ، زيرا كلامى كه جهانى و هميشگى باشد در كليات مقاصد و مطالب آن خصوصيات زمان و مكان و حوادث وقت نزول كه اسباب نزول ناميده مىشوند نبايد مؤثر باشد . آرى ، در دانستن اين خصوصيات فوايدى را از قبيل روشن شدن تاريخ پيدايش معارف و احكام و قصص جزئى كه مقارن نزول بوده‌اند و چگونگى پيشرفت دعوت اسلامى در مدت بيست و سه سال روزگار بعثت و نظاير آنها مىتوان به دست آورد . ولى حفظ وحدت اسلامى ( چنان كه پيوسته منظور ائمهء اهل‌بيت بوده ) از اين فوايد جزئى مهم‌تر مىباشد . ى - قرآن مجيد از هرگونه تحريفى محفوظ است تاريخ قرآن مجيد از روز نزول تا امروز كاملًا روشن است ، پيوسته سور و آيات قرآنى ورد زبان مسلمانان بوده و دست به دست مىگشته است . و همه مىدانيم كه

--> ( 1 ) . وافى ، ج 5 ، ص 273 باب اختلاف القرآن